2 gratis McFlurries

2 gratis McFlurries van een Poolse mevrouw

Het alledaagse, het is gewoon en toch ook weer niet. Maar krachtig is het wel. Het alledaagse gewoon doen! Niet, om jezelf ermee op de borst te slaan, wel om te laten zien hoe blij het jou en anderen kan maken. Juist dat gewone mogen wij meer laten zien.

Kim, onze dochter van 10, is uit haar hoogslaper gegroeid. Foto’s van het gevaarte gemaakt, op Marktplaats gezet voor weinig.

De bel gaat. Een heel vrolijke dame drukt een doos Merci in onze handen, want ze vertelt (met een Pools accent), ze is zo blij dat haar dochter van 4 en een half een mooi bed krijgt. Het geld wordt meteen overgemaakt, er wordt niet afgedongen.

De auto waar zij en een vriend mee zijn, blijkt helaas te klein. Sorry meneer, maar vind u het erg als we nog een keer terugkomen voor de rest? Nee joh, natuurlijk niet.

Poging 2; een grotere auto komt 2 uur later aanrijden. Veel past er in, maar nog steeds niet alles. Oh, sorry meneer.

Ik vraag: waar komen jullie vandaan? Uit Nieuwleusen, vertelt ze. Uurtje rijden, heen en terug. Ik denk snel na. Onze stationwagen is dieper en breder. Aanbieden, of niet?

Ik kijk naar Kim, die er bij staat. Ga je mee? Ja hoor! Ik vertel de mevrouw dat we de rest wel even komen langs brengen. Ja, maar dan wil ik wel betalen voor de benzine! zegt ze nog.

Zo gezegd, zo gedaan.

Onderweg heb ik een leuk gesprek met Kim. Ik zeg haar; volgens mij zal bijna niemand dit doen. Maar weet je waarom ik het doe? Nou? Omdat we straks 2 ouders en een klein meisje van 4 en een half, heel blij maken. En hoeveel moeite kost dat nou, een beetje tijd. Snap ik pap!

Weet je wat we gaan doen? Nou? We vragen 5 euro. En daarmee kopen we op de terugweg twee McFlurries. Een voor jou en een voor je broer. Goed idee pap!

We komen aanrijden, parkeren voor de deur. Haar man doet open, wij waren sneller, zij is er nog niet. Een lief meisje van 4 en een half wil meehelpen uitladen. Als dat is gebeurt vraagt hij: wil je wat drinken, wil je wat eten? Nee dank je, we gaan meteen weer door. Misschien wil je dochter wat lekkers? Voordat ik antwoord kan geven sprint hij de keuken in en komt terug met een pak zoute stengels. Hier, alsjeblieft! zegt hij en geeft het aan mijn dochter.

Vlak voordat we de tuin uitlopen komt zijn vrouw ook thuis. Heel erg bedankt meneer! zegt ze en geeft 15 euro. Ik pak het aan, houdt het briefje van 5, en geef die van 10 terug. Houdt de rest maar hoor, we kopen er een ijsje voor. We rijden weg, vriendelijk nagezwaaid.

We reden terug naar Zwolle, wederom een leuk gesprek met mijn dochter.

We bestellen bij de Mac: 2 McFlurries graag!

Het was natuurlijk makkelijker om gewoon niks te doen, haal het zelf maar op met een grotere auto.

Eindresultaat:

2 blije ouders, kunnen ze het bed morgen in elkaar zetten

1 blij meisje van 4 en een half, met haar nieuwe bed

2 blije kinderen met een McFlurry

1 wijze les aan Kim, dat mensen blij maken niet veel moeite hoeft te kosten

2 leuke gesprekken van een half uur, heen en terug met mijn dochter

1 blije vader, die 5 mensen blij heeft gemaakt én zijn kinderen een wijze les heeft geleerd.

En dat binnen een uur!

Waar word jij blij van?

Bron: LInkedIn; bijdrage van Serge Siebelt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s